Logboek van Kapitein Emiliano Bruni

Kader: de speelkamer van mijn kinderen

Tijd: Elke ochtend van augustus

Starring: Me, mijn dochter Benedicta van zes jaar en mijn zoon Filips van drie jaar (of Fillipppo, zoals mijn dochter het noemt)

Ciak ... Actie.

Philip probeert om te verifiëren dat de weerstand tegen Dag van de telescoop dan de middelpuntvliedende kracht, heeft de paus telescoop gemonteerd dat na de stress van Benedetta die wil de planeten zien.

De vader, die nu wanhopig, sluit ze schreeuwen, voor de zoveelste keer: "Philip, niet aanraken."

Benedetta dat het zien van zijn speelgoed nu overgeleverd aan de genade van de "vernietiger in vermomming ', niet meer doen en blurted

Papa rollend op de vloer lachen.

Ik weet dat deze uitdrukking moet eSATA worden alleen in het binnenste heiligdom van de motor ruimte, maar het is moeilijk, zodra de termijn van de algemene spraakgebruik heeft gesloten, niet te gebruiken op andere terreinen zoals het gezin, in het bijzonder op te stellen ' Bestel de zonen, weet je, soms, zijn 100 keer erger dan de dodelijkste CL.